Wat is de ziekte van parkinson?

Wereldwijd lijden meer dan 6 miljoen mensen aan de ziekte van Parkinson. Bij alle etnische groepen en culturen komt deze ziekte voor. In Europa lijden ongeveer 1 miljoen mensen aan deze ziekte.

Als jij of iemand uit je omgeving Parkinson heeft, dan weet je waarschijnlijk dat deze neurologische bewegingsstoornis steeds ernstiger wordt. Dit noemen we progressies. Bij de ziekte van Parkinson worden de neuronen in de hersenen aangetast. Momenteel is er helaas nog geen genezing mogelijk. Wel zijn er Parkinson behandelingen om de symptomen van de ziekte te bestrijden.

De ziekte van Parkinson komt het meeste voor bij mensen met een leeftijd van 65+, maar ook jongere mensen kunnen de ziekte krijgen. Zo krijgt ongeveer 15% van alle patiënten de ziekte van Parkinson voordat ze 50 jaar zijn.

De mate van invaliditeit neemt toe, waardoor op een gegeven moment dagelijkse activiteiten zoals aankleden en douchen moeilijk of zelfs onmogelijk worden. De meeste symptomen van de ziekte hebben te maken met de motoriek. 

Primaire Parkinson symptomen

  • Rigiditeit. Stijf- en stramheid van gewrichten en ledematen is een van de meest voorkomende symptomen van Parkinson. Vaak beginnen deze symptomen in de benen en de nek.
  • Akinesie of bradykinesie. Dit symptoom zorgt ervoor dat je niet of alleen traag kunt bewegen. Na verloop van tijd krijgen patiënten hierdoor een voorovergebogen, trage en schuifelende tred. Het starten en voortzetten van een beweging behoort ook tot dit symptoom. Akinesie is een symptoom dat meestal naar een aantal jaar voorkomt. De patiënt “bevriest” tijdens het bewegen en kan zich nog amper of zelfs helemaal niet meer bewegen.
  • Tremor. Vaak beginnen de symptomen van Parkinson met het af en toe beven in een vinger. Langzaam verspreid dit beven zich over de hele arm. Het beven kan zich voordoen in één zijde of een deel van het lichaam. Tremor is een van de meest voorkomende symptomen, maar niet iedereen met Parkinson heeft er last van.

Houdingsinstabiliteit. Parkinson patiënten met houdingsinstabiliteit staan vaak voorovergebogen, met afhangende schouders en een gebogen hoofd. Doordat ze vaak een achterover of voorover leunende houding ontwikkelen komen ze gemakkelijk te val.